“Api hantvā hato brūti,
jetvā jitoti bhāsati;
Pubba­mak­khā­yino rāja,
aññadatthu na saddahe.

Tasmā paṇḍitajātiyo,
suṇeyya itarassapi;
Ubhinnaṃ vacanaṃ sutvā,
yathā dhammo tathā kare.

Alaso gihī kāmabhogī na sādhu,
Asaññato pabbajito na sādhu;
Rājā na sādhu anisammakārī,
Yo paṇḍito kodhano taṃ na sādhu.

Nisamma khattiyo kayirā,
nānisamma disampati;
Nisammakārino rāja,
yaso kitti ca vaḍḍhatī”ti.

Ratha­laṭṭhi­jātakaṃ dutiyaṃ.