“Kāyo te sabbasovaṇṇo,
sabbā obhāsate disā;
Mukhaṃ te sūkarasseva,
kiṃ kammamakarī pure”.

“Kāyena saññato āsiṃ,
­vācāyā­si­masaññato;
Tena metādiso vaṇṇo,
yathā passasi nārada.

Taṃ tyāhaṃ nārada brūmi,
Sāmaṃ diṭṭhamidaṃ tayā;
Mākāsi mukhasā pāpaṃ,
Mā kho sūkaramukho ahū”ti.

Sūkara­mukha­peta­vatthu dutiyaṃ.