“Abhikkantena vaṇṇena,
yā tvaṃ tiṭṭhasi devate;
Obhāsentī disā sabbā,
osadhī viya tārakā.

Kena tetādiso vaṇṇo,
… pe …
vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

Sā devatā attamanā,
… pe …
yassa kammassidaṃ phalaṃ.

“Ahaṃ manussesu manussabhūtā,
Purimāya jātiyā manussaloke.

Addasaṃ virajaṃ bhikkhuṃ,
vippa­sanna­ma­nāvi­laṃ;
Tassa adāsahaṃ bhikkhaṃ,
pasannā sehi pāṇibhi.

Tena metādiso vaṇṇo,
… pe …
Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Dutiya­bhik­khā­dāyikā­vimānaṃ ekādasamaṃ.

Tassuddānaṃ

Dāsī ceva lakhumā ca,
atha ācāmadāyikā;
Caṇḍālī bhadditthī ceva,
soṇadinnā uposathā;
Niddā ceva suniddā ca,
dve ca bhikkhāya dāyikā;
Vaggo tena pavuccatīti.

Itthivimāne dutiyo vaggo.

Bhāṇavāraṃ paṭhamaṃ.