Mowa o jednej rzeczy

W Sāvatthī. Tam Błogosławiony powiedział:

„Jedna rzecz, o mnisi, jeśli jest doskonalona i praktykowana, daje wielki rezultat i wielką korzyść. Która to jedna rzecz? Uważność oddechu. Jak jest doskonalona, mnisi, jak praktykowana jest uważność oddechu, tak by dawała wielki rezultat i wielką korzyść?

Otóż, mnisi, mnich taki, udaje się w ustępy leśne, u stóp drzewa bądź w pustym pomieszczeniu siada ze skrzyżowanymi nogami, utrzymując wyprostowane ciało i umiejscawia swoją uważność przed sobą, w okolicach twarzy. W ten sposób świadomie wdycha, świadomie wydycha.

Robiąc głęboki wdech, rozumie właściwie: „Robię głęboki wdech”. Robiąc głęboki wydech, rozumie właściwie: „Robię głęboki wydech”.
Robiąc płytki wdech, rozumie właściwie: „Robię płytki wdech”. Robiąc płytki wydech, rozumie właściwie: „Robię płytki wydech”.
„Odczuwając całe ciało, robię wdech”—tak praktykuje. „Odczuwając całe ciało, robię wydech”—tak praktykuje.
„Uspokajając wszystkie części ciała, robię wdech”—tak praktykuje. „Uspokajając wszystkie części ciała, robię wydech”—tak praktykuje.

„Odczuwając radosne uniesienie, robię wdech”—tak praktykuje. „Odczuwając radosne uniesienie, robię wydech”—tak praktykuje.
„Odczuwając błogość, robię wdech”—tak praktykuje. „Odczuwając błogość, robię wydech”—tak praktykuje.
„Odczuwając złożoności umysłu, robię wdech”—tak praktykuje. „Odczuwając złożoności umysłu, robię wydech”—tak praktykuje.
„Uspokajając wszystkie złożoności umysłu, robię wdech”—tak praktykuje. „Uspokajając wszystkie złożoności umysłu, robię wydech”—tak praktykuje.

„Odczuwając umysł, robię wdech”—tak praktykuje. „Odczuwając umysł, robię wydech”—tak praktykuje.
„Zadowalając umysł, robię wdech”—tak praktykuje. „Zadowalając umysł, robię wydech”—tak praktykuje.
„Skupiając umysł, robię wdech”—tak praktykuje. „Skupiając umysł, robię wydech”—tak praktykuje.
„Wyswabadzając umysł, robię wdech”—tak praktykuje. „Wyswabadzając umysł, robię wydech”—tak praktykuje.

„Obserwując niestałość, robię wdech”—tak praktykuje. „Obserwując niestałość, robię wydech”—tak praktykuje.
„Obserwując wyczerpanie żądzy, robię wdech”—tak praktykuje. „Obserwując wyczerpanie żądzy, robię wydech”—tak praktykuje.
„Obserwując zanikanie, robię wdech”—tak praktykuje. „Obserwując zanikanie, robię wydech”—tak praktykuje.
„Obserwując poniechanie, robię wdech”—tak praktykuje. „Obserwując poniechanie, robię wydech”—tak praktykuje.

W taki oto sposób, mnisi, doskonalona i praktykowana jest uważność oddechu, która daje wielki rezultat i wielką korzyść.