Aṅguttara Nikāya 5

29. Rāgapeyyāla

308–​1152 

“Rāgassa, bhikkhave, pariññāya … parikkhayāya … pahānāya … khayāya … vayāya … virāgāya … nirodhāya … cāgāya … paṭinissaggāya pañca dhammā bhāvetabbā. Dosassa … mohassa … kodhassa … upanāhassa … makkhassa … paḷāsassa … issāya … macchariyassa … māyāya … sāṭheyyassa … thambhassa … sārambhassa … mānassa … atimānassa … madassa … pamādassa abhiññāya … pariññāya … parikkhayāya … pahānāya … khayāya … vayāya … virāgāya … nirodhāya … cāgāya … paṭinissaggāya pañca dhammā bhāvetabbā. (6–849.)

Katame pañca? Saddhābalaṃ, vīriyabalaṃ, satibalaṃ, samādhibalaṃ, paññābalaṃ— pamādassa, bhikkhave, paṭinissaggāya ime pañca dhammā bhāvetabbā”ti. (850)

Rāgapeyyālaṃ niṭṭhitaṃ.

Abhiññāya pariññāya parikkhayāya,
Pahānāya khayāya vayena ca;
Virāganirodhā cāgañca,
Paṭinissaggo ime dasāti.

Pañcakanipāto niṭṭhito.

Sekhabalaṃ balañceva,
Pañcaṅgikañca sumanaṃ;
Muṇḍa­nīvara­ṇañca saññañca,
Yodhājīvañca aṭṭhamaṃ;
Theraṃ kaku­dha­phāsuñca,
Andha­ka­vindad­vāda­saṃ;
Gilāna­rājati­kaṇḍaṃ,
Saddham­mā­ghā­tu­pāsa­kaṃ;
Araññab­rāhma­ṇañ­ceva,
Kimilakkosakaṃ tathā;
Dīghā­cā­rāvāsi­kañca,
­Ducca­ri­tū­pasam­padanti.

Pañca­ka­ni­pātapāḷi niṭṭhitā.