Rājā āha—“bhante nāgasena, ime dhammā nānā santā ekaṃ atthaṃ abhi­nip­phā­dentī”ti? “Āma, mahārāja, ime dhammā nānā santā ekaṃ atthaṃ abhi­nip­phā­denti, kilese hanantī”ti.

“Kathaṃ, bhante, ime dhammā nānā santā ekaṃ atthaṃ abhi­nip­phā­denti, kilese hananti? Opammaṃ karohī”ti. “Yathā, mahārāja, senā nānā santā hatthī ca assā ca rathā ca pattī ca ekaṃ atthaṃ abhi­nip­phā­denti, saṅgāme parasenaṃ abhivijinanti; evameva kho, mahārāja, ime dhammā nānā santā ekaṃ atthaṃ abhi­nip­phā­denti, kilese hanantī”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

Nānādhammānaṃ ekakic­ca­abhi­nip­phāda­na­pañho soḷasamo.

Mahāvaggo paṭhamo.

Imasmiṃ vagge soḷasa pañhā.