Milindapañha

Nibbānavagga

8. Nirodha­nib­bā­na­pañha

Rājā āha—“bhante nāgasena, nirodho nibbānan”ti? “Āma, mahārāja, nirodho nibbānan”ti. “Kathaṃ, bhante nāgasena, nirodho nibbānan”ti? “Sabbe bālaputhujjanā kho, mahārāja, ajjhat­tika­bāhire āyatane abhinandanti abhivadanti ajjhosāya tiṭṭhanti, te tena sotena vuyhanti, na parimuccanti jātiyā jarāya maraṇena sokena paridevena dukkhehi domanassehi upāyāsehi na parimuccanti dukkhasmāti vadāmi. Sutavā ca kho, mahārāja, ariyasāvako ajjhat­tika­bāhire āyatane nābhinandati nābhivadati nājjhosāya tiṭṭhati, tassa taṃ anabhinandato anabhivadato anajjhosāya tiṭṭhato taṇhā nirujjhati, taṇhānirodhā upādānanirodho, upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṃ soka­pari­deva­duk­kha­do­manas­supāyāsā nirujjhanti, evametassa kevalassa duk­khak­khan­dhassa nirodho hoti, evaṃ kho, mahārāja, nirodho nibbānan”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

Nirodha­nib­bā­na­pañho aṭṭhamo.