Rājā āha—“bhante nāgasena, tumhe evaṃ bhaṇatha—‘sakkā assāsapassāse nirodhetun’”ti? “Āma, mahārāja, sakkā assāsapassāse nirodhetun”ti. “Kathaṃ, bhante nāgasena, sakkā assāsapassāse nirodhetun”ti. “Taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, sutapubbo te koci kākacchamāno”ti. “Āma, bhante, sutapubbo”ti. “Kiṃ nu kho, mahārāja, so saddo kāye namite virameyyā”ti. “Āma, bhante, virameyyā”ti. “So hi nāma, mahārāja, saddo abhāvi­ta­kāyassa abhāvi­ta­sīlassa abhāvi­ta­cittassa abhāvi­ta­paññassa kāye namite viramissati, kiṃ pana bhāvitakāyassa bhāvitasīlassa bhāvi­ta­cittassa bhāvi­ta­paññassa catut­thaj­jhānaṃ samāpannassa assāsapassāsā na nirujjhissantī”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

Assāsa­passā­sa­nirodha­pañho ekādasamo.