“Bhante nāgasena, ‘biḷārassa dve aṅgāni gahetabbānī’ti yaṃ vadesi, katamāni tāni dve aṅgāni gahetabbānī”ti? “Yathā, mahārāja, biḷāro guhāgatopi susiragatopi ham­miyan­ta­raga­topi undūraṃyeva pariyesati; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena gāmagatenāpi araññagatenāpi rukkha­mūla­ga­tenāpi suññā­gāra­ga­tenāpi satataṃ samitaṃ appamattena ­kāyaga­tā­sati­bhoja­naṃ­yeva pariyesitabbaṃ. Idaṃ, mahārāja, biḷārassa paṭhamaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ.

Puna caparaṃ, mahārāja, biḷāro āsanneyeva gocaraṃ pariyesati; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena imesuyeva pañcasu upādā­nak­khan­dhesu udayab­bayā­nu­passinā viharitabbaṃ ‘iti rūpaṃ iti rūpassa samudayo iti rūpassa atthaṅgamo, iti vedanā iti vedanāya samudayo iti vedanāya atthaṅgamo, iti saññā iti saññāya samudayo iti saññāya atthaṅgamo, iti saṅkhārā iti saṅkhārānaṃ samudayo iti saṅkhārānaṃ atthaṅgamo, iti viññāṇaṃ iti viññāṇassa samudayo iti viññāṇassa atthaṅgamo’ti. Idaṃ, mahārāja, biḷārassa dutiyaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ. Bhāsitampetaṃ, mahārāja, bhagavatā devātidevena—

‘Na ito dūre bhavitabbaṃ,
bhavaggaṃ kiṃ karissati;
Paccuppannamhi vohāre,
sake kāyamhi vindathā’”ti.

Biḷāraṅgapañho dutiyo.