“‘Ākāsānañ­cāyata­naṃ, ākāsānañ­cāyata­nan’ti vuccati. Katamaṃ nu kho ākāsānañ­cāyata­nanti? Tassa mayhaṃ, āvuso, etadahosi: ‘idha bhikkhu sabbaso rūpasaññānaṃ samatikkamā paṭi­gha­saññā­naṃ atthaṅgamā nānat­ta­saññā­naṃ amanasikārā ananto ākāsoti ākāsānañ­cāyata­naṃ upasampajja viharati. Idaṃ vuccati ākāsānañ­cāyata­nan’ti. So khvāhaṃ, āvuso, sabbaso rūpasaññānaṃ samatikkamā paṭi­gha­saññā­naṃ atthaṅgamā nānat­ta­saññā­naṃ amanasikārā ananto ākāsoti ākāsānañ­cāyata­naṃ upasampajja viharāmi. Tassa mayhaṃ, āvuso, iminā vihārena viharato rūpasahagatā sañ­ñāmana­sikārā samudācaranti.

Atha kho maṃ, āvuso, bhagavā iddhiyā upasaṅkamitvā etadavoca: ‘moggallāna, moggallāna. Mā, brāhmaṇa, ākāsānañ­cāyata­naṃ pamādo, ākāsānañ­cāyatane cittaṃ saṇṭhapehi, ākāsānañ­cāyatane cittaṃ ekodiṃ karohi, ākāsānañ­cāyatane cittaṃ samādahā’ti. So khvāhaṃ, āvuso, aparena samayena sabbaso rūpasaññānaṃ samatikkamā paṭi­gha­saññā­naṃ atthaṅgamā nānat­ta­saññā­naṃ amanasikārā ananto ākāsoti ākāsānañ­cāyata­naṃ upasampajja vihāsiṃ. Yañhi taṃ, āvuso, sammā vadamāno vadeyya … pe … mahābhiññataṃ patto”ti.

Pañcamaṃ.