“Mahantaṃ nāgaṃ abhiruyha,
Sabbasetaṃ gajuttamaṃ;
Vanā vanaṃ anupariyāsi,
Nārī­gaṇapu­rak­khato;
Obhāsento disā sabbā,
Osadhī viya tārakā.

Kena tetādiso vaṇṇo,
… pe …
Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano,
vaṅgīseneva pucchito;
Pañhaṃ puṭṭho viyākāsi,
yassa kammassidaṃ phalaṃ.

“Ahaṃ manussesu manussabhūto,
Upāsako cakkhumato ahosiṃ;
Pāṇātipātā virato ahosiṃ,
Loke adinnaṃ pari­vajja­yissaṃ.

Amajjapo no ca musā abhāṇiṃ,
Sakena dārena ca tuṭṭho ahosiṃ;
Annañca pānañca pasannacitto,
Sakkacca dānaṃ vipulaṃ adāsiṃ.

Tena metādiso vaṇṇo,
… pe …
vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Dutiya­nāga­vimānaṃ ekādasamaṃ.