අංගුත්තර නිකාය

එක නිපාතය

11. සම්බොධි වර්ගය

107. රුණ්ණමිදං සූත්‍රය

“මහණෙනි, යම් ගී කීමක් වේනම් ඒ ගී කීම ආර්‍ය්‍ය විනයෙහි හැඬීමකි. මහණෙනි, යම් නැටීමක් වෙයිනම් එය ආර්‍ය්‍ය විනයෙහි උමතුකමකි. මහණෙනි, ප්‍රමාණය ඉක්මවා දත් විදහා මහ හඬින් සිනාසීමක් වේද එය ආර්‍ය්‍ය විනයෙහි බාලයන්ගේ ක්‍රියාවකි.

“මහණෙනි, එහෙයින් ගී කීමෙහි හෙතුව නසව නැටීමෙහි හෙතුව නසව තොපට සතුටු විය යුතු යම්කිසි කරුණක් ඇතිවූ කල දත් අග දක්වා පමණින් සිනාසීම සුදුසුය.