อังคุตตรนิกาย

4.44. โกธสูตรที่ ๒

ดูกรภิกษุทั้งหลาย อสัทธรรม ๔ ประการนี้ ๔ ประการเป็นไฉน คือ ความ เป็นผู้หนักในความโกรธ ไม่เป็นผู้หนักในสัทธรรม ๑ความเป็นผู้หนักในความลบหลู่ ไม่หนักใน สัทธรรม ๑ ความเป็นผู้หนักในลาภไม่หนักในสัทธรรม ๑ ความเป็นผู้หนักในสักการะ ไม่หนักใน สัทธรรม ๑อสัทธรรม ๔ ประการนี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัทธรรม ๔ ประการนี้ ๔ ประการเป็น ไฉน คือ ความเป็นผู้หนักในสัทธรรม ไม่หนักในความโกรธ ๑ความเป็นผู้หนักในสัทธรรม ไม่

หนักในความลบหลู่ ๑ ความเป็นผู้หนักในสัทธรรม ไม่หนักในลาภ ๑ ความเป็นผู้หนักในสัทธรรม

ไม่หนักในสักการะ ๑สัทธรรม ๔ ประการนี้แล ฯ

ภิกษุผู้หนักในความโกรธและความลบหลู่ หนักในลาภ

และ สักการะ ย่อมไม่งอกงามในพระสัทธรรม ดุจพืชที่

หว่านไว้ในนาไม่ดี ส่วนภิกษุเหล่าใด เป็นผู้หนักใน

สัทธรรมอยู่แล้วและกำลังเป็นผู้หนักในสัทธรรม ภิกษุ

เหล่านั้นแล ย่อมงอกงามในธรรม ประดุจต้นไม้อาศัย

ยางงอกงามอยู่ ฉะนั้น ฯ

จบสูตรที่ ๔