Aṅguttara Nikāya 10

2. Nāthavagga

12. Pañcaṅgasutta

“Pañcaṅ­ga­vippa­hīno, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅ­ga­saman­nā­gato imasmiṃ dhammavinaye ‘kevalī vusitavā uttamapuriso’ti vuccati. Kathañca, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅ­ga­vippa­hīno hoti? Idha, bhikkhave, bhikkhuno kāmacchando pahīno hoti, byāpādo pahīno hoti, thinamiddhaṃ pahīnaṃ hoti, uddhac­ca­kukkuc­caṃ pahīnaṃ hoti, vicikicchā pahīnā hoti. Evaṃ kho, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅ­ga­vippa­hīno hoti.

Kathañca, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅ­ga­saman­nā­gato hoti? Idha, bhikkhave, bhikkhu asekhena sīlakkhandhena samannāgato hoti, asekhena samā­dhik­khan­dhena samannāgato hoti, asekhena pañ­ñāk­khan­dhena samannāgato hoti, asekhena vimut­tik­khan­dhena samannāgato hoti, asekhena vimutti­ñāṇadas­sa­nak­khan­dhena samannāgato hoti. Evaṃ kho, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅ­ga­saman­nā­gato hoti.

Pañcaṅ­ga­vippa­hīno kho, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅ­ga­saman­nā­gato imasmiṃ dhammavinaye ‘kevalī vusitavā uttamapuriso’ti vuccati.

Kāmacchando ca byāpādo,
thinamiddhañca bhikkhuno;
Uddhaccaṃ vicikicchā ca,
sabbasova na vijjati.

Asekhena ca sīlena,
asekhena samādhinā;
Vimuttiyā ca sampanno,
ñāṇena ca tathāvidho.

Sa ve pañcaṅ­ga­sam­panno,
pañca aṅge vivajjayaṃ;
Imasmiṃ dhammavinaye,
kevalī iti vuccatī”ti.

Dutiyaṃ.