Milindapañha

Anumānapañha

Ves­santara­vagga

7. Cetiya­pā­ṭihā­ri­ya­pañha

“Bhante nāgasena, sabbesaṃ parinibbutānaṃ cetiye pāṭihīraṃ hoti, udāhu ekaccānaṃyeva hotī”ti? “Ekaccānaṃ, mahārāja, hoti, ekaccānaṃ na hotī”ti. “Katamesaṃ, bhante, hoti, katamesaṃ na hotī”ti? “Tiṇṇannaṃ, mahārāja, aññatarassa adhiṭṭhānā parinibbutassa cetiye pāṭihīraṃ hoti. Katamesaṃ tiṇṇannaṃ? Idha, mahārāja, arahā devamanussānaṃ anukampāya tiṭṭhantova adhiṭṭhāti ‘evaṃnāma cetiye pāṭihīraṃ hotū’ti, tassa adhiṭṭhā­na­vasena cetiye pāṭihīraṃ hoti, evaṃ arahato adhiṭṭhā­na­vasena parinibbutassa cetiye pāṭihīraṃ hoti.

Puna caparaṃ, mahārāja, devatā manussānaṃ anukampāya parinibbutassa cetiye pāṭihīraṃ dassenti ‘iminā pāṭihīrena saddhammo nicca­sampag­gahito bhavissati, manussā ca pasannā kusalena abhivaḍ­ḍhis­santī’ti, evaṃ devatānaṃ adhiṭṭhā­na­vasena parinibbutassa cetiye pāṭihīraṃ hoti.

Puna caparaṃ, mahārāja, itthī vā puriso vā saddho pasanno paṇḍito byatto medhāvī buddhisampanno yoniso cintayitvā gandhaṃ vā mālaṃ vā dussaṃ vā aññataraṃ vā kiñci adhiṭṭhahitvā cetiye ukkhipati ‘evaṃnāma hotū’ti, tassapi adhiṭṭhā­na­vasena parinibbutassa cetiye pāṭihīraṃ hoti, evaṃ manussānaṃ adhiṭṭhā­na­vasena parinibbutassa cetiye pāṭihīraṃ hoti.

Imesaṃ kho, mahārāja, tiṇṇannaṃ aññatarassa adhiṭṭhā­na­vasena parinibbutassa cetiye pāṭihīraṃ hoti.

Yadi, mahārāja, tesaṃ adhiṭṭhānaṃ na hoti, khīṇāsavassapi chaḷabhiññassa ceto­va­sippat­tassa cetiye pāṭihīraṃ na hoti, asatipi, mahārāja, pāṭihīre caritaṃ disvā suparisuddhaṃ okappetabbaṃ niṭṭhaṃ gantabbaṃ saddahitabbaṃ ‘suparinibbuto ayaṃ buddhaputto’”ti. “Sādhu, bhante nāgasena, evametaṃ tathā sampaṭicchāmī”ti.

Cetiya­pā­ṭihā­ri­ya­pañho sattamo.