“Bhante nāgasena, ‘dīpikassa dve aṅgāni gahetabbānī’ti yaṃ vadesi, katamāni tāni dve aṅgāni gahetabbānī”ti? “Yathā, mahārāja, dīpiko araññe tiṇagahanaṃ vā vanagahanaṃ vā pabbatagahanaṃ vā nissāya nilīyitvā mige gaṇhāti; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena vivekaṃ sevitabbaṃ araññaṃ rukkhamūlaṃ pabbataṃ kandaraṃ giriguhaṃ susānaṃ vanapatthaṃ abbhokāsaṃ palālapuñjaṃ appasaddaṃ appanigghosaṃ vijanavātaṃ ­manus­sa­rāha­seyya­kaṃ paṭi­sallā­na­sārup­paṃ; vivekaṃ sevamāno hi, mahārāja, yogī yogāvacaro nacirasseva chaḷabhiññāsu ca vasibhāvaṃ pāpuṇāti. Idaṃ, mahārāja, dīpikassa paṭhamaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ. Bhāsitampetaṃ, mahārāja, therehi dhamma­saṅgā­ha­kehi—

‘Yathāpi dīpiko nāma,
nilīyitvā gaṇhate mige;
Tathevāyaṃ buddhaputto,
yuttayogo vipassako;
Araññaṃ pavisitvāna,
gaṇhāti phalamuttaman’ti.

Puna caparaṃ, mahārāja, dīpiko yaṃ kiñci pasuṃ vadhitvā vāmena passena patitaṃ na bhakkheti; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena veḷudānena vā pattadānena vā pupphadānena vā phaladānena vā sinānadānena vā mattikādānena vā cuṇṇadānena vā ­dantakaṭ­ṭha­dānena vā mukho­daka­dānena vā cātukamyatāya vā muggasupyatāya vā pāribhaṭyatāya vā jaṅgha­pe­sanī­yena vā vejjakammena vā dūtakammena vā pahiṇagamanena vā piṇ­ḍapaṭi­piṇ­ḍena vā dānā­nuppadā­nena vā vatthuvijjāya vā ­nak­khat­ta­vijjāya vā aṅgavijjāya vā aññata­rañ­ñata­rena vā buddhap­paṭi­kuṭ­ṭhena micchājīvena nipphāditaṃ bhojanaṃ na bhuñjitabbaṃ vāmena passena patitaṃ pasuṃ viya dīpiko. Idaṃ, mahārāja, dīpikassa dutiyaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ. Bhāsitampetaṃ, mahārāja, therena sāriputtena dhamma­senā­patinā—

‘Vacī­viñ­ñat­ti­vip­phārā,
uppannaṃ madhupāyasaṃ;
Sace bhutto bhaveyyāhaṃ,
sājīvo garahito mama.

Yadipi me antaguṇaṃ,
nikkhamitvā bahī care;
Neva ­bhin­dey­ya­mājīvaṃ,
cajamānopi jīvitan’”ti.

Dīpikaṅgapañho pañcamo.