“Bhante nāgasena, ‘bījassa dve aṅgāni gahetabbānī’ti yaṃ vadesi, katamāni tāni dve aṅgāni gahetabbānī”ti? “Yathā, mahārāja, bījaṃ appakampi samānaṃ bhaddake khette vuttaṃ deve sammā dhāraṃ pavecchante subahūni phalāni anudassati; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena yathā paṭipāditaṃ sīlaṃ kevalaṃ sāmañ­ña­phala­manu­dassati. Evaṃ sammā paṭi­pajji­tabbaṃ. Idaṃ, mahārāja, bījassa paṭhamaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ.

Puna caparaṃ, mahārāja, bījaṃ suparisodhite khette ropitaṃ khippameva saṃvirūhati; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena mānasaṃ supariggahitaṃ suññāgāre parisodhitaṃ sati­paṭṭhā­na­khetta­vare khittaṃ khippameva virūhati. Idaṃ, mahārāja, bījassa dutiyaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ. Bhāsitampetaṃ, mahārāja, therena anuruddhena—

‘Yathāpi khette parisuddhe,
bījañcassa patiṭṭhitaṃ;
Vipulaṃ tassa phalaṃ hoti,
api toseti kassakaṃ.

Tatheva yogino cittaṃ,
suññāgāre visodhitaṃ;
Sati­paṭṭhā­na­khettamhi,
khippameva virūhatī’”ti.

Bījaṅgapañho tatiyo.