“Bhante nāgasena, ‘nāvālagga­na­kassa dve aṅgāni gahetabbānī’ti yaṃ vadesi, katamāni tāni dve aṅgāni gahetabbānī”ti? “Yathā, mahārāja, nāvālagganakaṃ bahu­ūmi­jālā­kula­vik­kho­bhita­salila­tale mahati­ma­hāsa­mudde nāvaṃ laggeti ṭhapeti, na deti disāvidisaṃ harituṃ; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena rāga­dosa­mo­hūmi­jāle mahati­mahā­vitak­ka­sam­pahāre cittaṃ laggetabbaṃ, na dātabbaṃ disāvidisaṃ harituṃ. Idaṃ, mahārāja, nāvālagga­na­kassa paṭhamaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ.

Puna caparaṃ, mahārāja, nāvālagganakaṃ na plavati visīdati, hatthasatepi udake nāvaṃ laggeti ṭhānamupaneti; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena ­lābhaya­sa­sakkā­ra­mānana­vanda­na­pūjana­apaci­tīsu lābhag­ga­yasag­gepi na plavitabbaṃ, sarīra­yāpana­mattake yeva cittaṃ ṭhapetabbaṃ. Idaṃ, mahārāja, nāvālagga­na­kassa dutiyaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ. Bhāsitampetaṃ, mahārāja, therena sāriputtena dhamma­senā­patinā—

‘Yathā samudde lagganakaṃ,
na plavati visīdati;
Tatheva lābhasakkāre,
mā plavatha visīdathā’”ti.

Nāvālagga­na­kaṅga­pañho chaṭṭho.