“Bhante nāgasena, ‘āpassa pañca aṅgāni gahetabbānī’ti yaṃ vadesi, katamāni tāni pañca aṅgāni gahetabbānī”ti? “Yathā, mahārāja, āpo susaṇ­ṭhi­ta­ma­kampi­ta­malu­ḷita­sabhā­va­pari­suddho; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena kuha­nalapa­na­ne­mitta­kanip­pe­sikataṃ apanetvā susaṇ­ṭhi­ta­ma­kampi­ta­malu­ḷita­sabhā­va­pari­suddhā­cārena bhavitabbaṃ. Idaṃ, mahārāja, āpassa paṭhamaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ.

Puna caparaṃ, mahārāja, āpo sītala­sabhā­va­saṇ­ṭhito; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena sabbasattesu khan­ti­met­tā­nudda­ya­sam­pan­nena hitesinā anukampakena bhavitabbaṃ. Idaṃ, mahārāja, āpassa dutiyaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ.

Puna caparaṃ, mahārāja, āpo asuciṃ suciṃ karoti; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena gāme vā araññe vā upajjhāye upaj­jhā­ya­mat­tesu ācariye ācariyamattesu sabbattha anadhikaraṇena bhavitabbaṃ ana­va­sesa­kā­rinā. Idaṃ, mahārāja, āpassa tatiyaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ.

Puna caparaṃ, mahārāja, āpo bahu­jana­patthito; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena appic­chasan­tuṭ­ṭha­pavi­vitta­paṭi­sallā­nena satataṃ sab­baloka­mabhi­patthi­tena bhavitabbaṃ. Idaṃ, mahārāja, āpassa catutthaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ.

Puna caparaṃ, mahārāja, āpo na kassaci ahita­mu­pada­hati; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena para­bhaṇḍa­na­kala­havig­gaha­vivā­darittaj­jhāna­arati­jananaṃ kāya­vacī­cit­tehi pāpakaṃ na karaṇīyaṃ. Idaṃ, mahārāja, āpassa pañcamaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ. Bhāsitampetaṃ, mahārāja, bhagavatā, devātidevena kaṇhajātake—

‘Varañce me ado sakka,
sab­babhūtā­namissara;
Na mano vā sarīraṃ vā,
maṃ-kate sakka kassaci;
Kadāci upahaññetha,
etaṃ sakka varaṃ vare’”ti.

Āpaṅgapañho dutiyo.