Saṃyutta Nikāya 32

1. Valāhakavagga

57. Vassa­valā­haka­sutta

Sāvatthi­nidānaṃ. Ekamantaṃ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṃ etadavoca: “ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yenekadā devo vassatī”ti? “Santi, bhikkhu, vassavalāhakā nāma devā. Tesaṃ yadā evaṃ hoti: ‘yannūna mayaṃ sakāya ratiyā vaseyyāmā’ti, tesaṃ taṃ ceto­paṇi­dhi­man­vāya devo vassati. Ayaṃ kho, bhikkhu, hetu, ayaṃ paccayo, yenekadā devo vassatī”ti. Satta­paññā­sa­maṃ.

Sat­tapaññā­sa­suttan­taṃ niṭṭhitaṃ.
Valāhakavaggo paṭhamo.

Suddhikaṃ sucaritañca,
dānūpakā­ra­paññā­saṃ;
Sītaṃ uṇhañca abbhañca,
vātavas­sa­valā­hakāti.

Valā­haka­saṃ­yuttaṃ samattaṃ.