Saṃyutta Nikāya 40

1. Mog­gal­lā­navagga

9. Animitta­pañhā­sutta

“‘Animitto cetosamādhi, animitto cetosamādhī’ti vuccati. Katamo nu kho animitto cetosamādhīti? Tassa mayhaṃ, āvuso, etadahosi: ‘idha bhikkhu sabba­nimittā­naṃ amanasikārā animittaṃ cetosamādhiṃ upasampajja viharati. Ayaṃ vuccati animitto cetosamādhī’ti. So khvāhaṃ, āvuso, sabba­nimittā­naṃ amanasikārā animittaṃ cetosamādhiṃ upasampajja viharāmi. Tassa mayhaṃ, āvuso, iminā vihārena viharato nimittānusāri viññāṇaṃ hoti.

Atha kho maṃ, āvuso, bhagavā iddhiyā upasaṅkamitvā etadavoca: ‘moggallāna, moggallāna. Mā, brāhmaṇa, animittaṃ cetosamādhiṃ pamādo, animitte ceto­samā­dhis­miṃ cittaṃ saṇṭhapehi, animitte ceto­samā­dhis­miṃ cittaṃ ekodiṃ karohi, animitte ceto­samā­dhis­miṃ cittaṃ samādahā’ti. So khvāhaṃ, āvuso, aparena samayena sabba­nimittā­naṃ amanasikārā animittaṃ cetosamādhiṃ upasampajja vihāsiṃ. Yañhi taṃ, āvuso, sammā vadamāno vadeyya: ‘­satthā­rā­nug­gahito sāvako mahābhiññataṃ patto’ti, mamaṃ taṃ sammā vadamāno vadeyya: ‘­satthā­rā­nug­gahito sāvako mahābhiññataṃ patto’”ti.

Navamaṃ.