“Pītavatthe pītadhaje,
pītā­laṅkā­ra­bhū­site;
Pītantarāhi vaggūhi,
apiḷandhāva sobhasi.

Kā kambu­kāyūra­dhare,
kañ­canā­veḷa­bhū­site;
Hema­jāla­kasañ­channe,
nānā­ratana­mālinī.

Sovaṇṇamayā lohitaṅgamayā ca,
Muttāmayā veḷuriyamayā ca;
Masāragallā sahalohitaṅgā,
Pārevatakkhīhi maṇīhi cittatā.

Koci koci ettha mayūrasussaro,
Haṃsassa rañño karavī­ka­sus­saro;
Tesaṃ saro suyyati vaggurūpo,
Pañcaṅgikaṃ tūriya­mivap­pa­vāditaṃ.

Ratho ca te subho vaggu,
nānā­ratana­cit­tito;
Nānāvaṇṇāhi dhātūhi,
suvibhattova sobhati.

Tasmiṃ rathe kañ­cana­bimba­vaṇṇe,
Yā tvaṃ ṭhitā bhāsasimaṃ padesaṃ;
Devate pucchitācikkha,
Kissa kammassidaṃ phalan”ti.

“Sovaṇṇajālaṃ maṇi­soṇṇa­citti­taṃ,
Muttācitaṃ hemajālena channaṃ;
Parinibbute gotame appameyye,
Pasannacittā aha­mābhi­ropa­yiṃ.

Tāhaṃ kammaṃ karitvāna,
kusalaṃ buddhavaṇṇitaṃ;
Apetasokā sukhitā,
sam­pamodā­manā­mayā”ti.

Mallikāvimānaṃ aṭṭhamaṃ.