“Tisso nāmāsi sambuddho,
vihāsi vipine tadā;
Tusitā hi idhāgantvā,
piṇḍapātaṃ adāsahaṃ.

­Sambud­dha­ma­bhivā­detvā,
tissaṃ nāma mahāyasaṃ;
Sakaṃ cittaṃ pasādetvā,
tusitaṃ agamāsahaṃ.

Dvenavute ito kappe,
yaṃ dānamadadiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
piṇḍa­pātas­sidaṃ phalaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”. (3173)

Itthaṃ sudaṃ āyasmā piṇḍapātiko thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Piṇ­ḍapāti­kat­theras­sāpadā­naṃ dasamaṃ.

Sad­dasañña­ka­vaggo chattiṃsatimo.

Tassuddānaṃ

Saddasaññī yavasiko,
kiṃsu­koraṇ­ḍa­pupphiyo;
Ālambano ambayāgu,
supuṭī mañcadāyako;
Saraṇaṃ piṇḍapāto ca,
gāthā tālīsameva ca.