“Atthadassī tu bhagavā,
sayambhū lokanāyako;
Vinatā nadiyā tīraṃ,
upāgacchi tathāgato.

Udakā abhinikkhamma,
kacchapo vārigocaro;
Buddhaṃ tāretukāmohaṃ,
upesiṃ lokanāyakaṃ.

‘Abhirūhatu maṃ buddho,
atthadassī mahāmuni;
Ahaṃ taṃ tārayissāmi,
duk­khas­santa­karo tuvaṃ’.

Mama saṅ­kappa­maññāya,
atthadassī mahāyaso;
Abhirūhitvā me piṭṭhiṃ,
aṭṭhāsi lokanāyako.

Yato sarāmi attānaṃ,
yato pattosmi viññutaṃ;
Sukhaṃ me tādisaṃ natthi,
phuṭṭhe pādatale yathā.

Uttaritvāna sambuddho,
atthadassī mahāyaso;
Naditīramhi ṭhatvāna,
imā gāthā abhāsatha.

‘Yāvatā vattate cittaṃ,
gaṅgāsotaṃ tarāmahaṃ;
Ayañca kacchapo rājā,
tāresi mama paññavā.

Iminā buddhataraṇena,
metta­citta­vatāya ca;
Aṭṭhārase kappasate,
devaloke ramissati.

Devalokā idhāgantvā,
sukkamūlena codito;
Ekāsane nisīditvā,
kaṅkhāsotaṃ tarissati.

Yathāpi bhaddake khette,
bījaṃ appampi ropitaṃ;
Sammādhāre pavecchante,
phalaṃ toseti kassakaṃ’.

Tathevidaṃ buddhakhettaṃ,
sammā­sambud­dha­desitaṃ;
Sammādhāre pavecchante,
phalaṃ maṃ tosayissati.

Padhā­na­pahitat­tomhi,
upasanto nirūpadhi;
Sabbāsave pariññāya,
viharāmi anāsavo.

Aṭṭhārase kappasate,
yaṃ kammamakariṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
taraṇāya idaṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā taraṇiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Taraṇi­yat­theras­sāpadā­naṃ aṭṭhamaṃ.