“Padu­muttara­bhaga­vato,
sujāto nāma sāvako;
Paṃsukūlaṃ gavesanto,
saṅkāre carate tadā.

Nagare haṃsavatiyā,
paresaṃ bhatako ahaṃ;
Upaḍḍhadussaṃ datvāna,
sirasā abhivādayiṃ.

Tena kammena sukatena,
cetanā­paṇi­dhīhi ca;
Jahitvā mānusaṃ dehaṃ,
tāvatiṃ­sa­ma­gaccha­haṃ.

Tet­tiṃ­sak­khat­tuṃ devindo,
devaraj­ja­makāra­yiṃ;
Satta­satta­tik­khat­tuñca,
cakkavattī ahosahaṃ.

Padesarajjaṃ vipulaṃ,
gaṇanāto asaṅkhiyaṃ;
Upaḍ­ḍha­dussadā­nena,
modāmi akutobhayo.

Icchamāno cahaṃ ajja,
sakānanaṃ sapabbataṃ;
Khomadussehi chādeyyaṃ,
aḍḍha­dussas­sidaṃ phalaṃ.

Satasahassito kappe,
yaṃ dānamadadiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
aḍḍha­dussas­sidaṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā upaḍ­ḍha­dussadā­yako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Upaḍ­ḍha­dussadā­yakat­theras­sāpadā­naṃ pañcamaṃ.