Vuttañhetaṃ bhagavatā ­vuttama­rahatāti me sutaṃ: 

“Dveme, bhikkhave, dhammā tapanīyā. Katame dve? Idha, bhikkhave, ekacco akatakalyāṇo hoti, akatakusalo, aka­tabhīrut­tāṇo, katapāpo, kataluddo, katakibbiso. So ‘akataṃ me kalyāṇan’tipi tappati, ‘kataṃ me pāpan’tipi tappati. Ime kho, bhikkhave, dve dhammā tapanīyā”ti. Etamatthaṃ bhagavā avoca. Tatthetaṃ iti vuccati: 

“Kāyaduccaritaṃ katvā,
vacī­ducca­ritāni ca;
Manoduccaritaṃ katvā,
yañcaññaṃ dosasañhitaṃ.

Akatvā kusalaṃ kammaṃ,
katvānākusalaṃ bahuṃ;
Kāyassa bhedā duppañño,
nirayaṃ sopapajjatī”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Tatiyaṃ.