“Bhante nāgasena, ‘rukkhassa tīṇi aṅgāni gahetabbānī’ti yaṃ vadesi, katamāni tāni tīṇi aṅgāni gahetabbānī”ti? “Yathā, mahārāja, rukkho nāma pup­phaphala­dharo; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena vimutti­puppha­sāmañ­ña­phala­dhārinā bhavitabbaṃ. Idaṃ, mahārāja, rukkhassa paṭhamaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ.

Puna caparaṃ, mahārāja, rukkho upaga­tā­nama­nup­paviṭ­ṭhā­naṃ janānaṃ chāyaṃ deti; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena upaga­tā­nama­nup­paviṭ­ṭhā­naṃ puggalānaṃ āmi­sappa­ṭi­sandhā­rena vā dhammap­paṭi­san­thārena vā paṭi­san­tharitab­baṃ. Idaṃ, mahārāja, rukkhassa dutiyaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ.

Puna caparaṃ, mahārāja, rukkho chāyāvemattaṃ na karoti; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena sabbasattesu vemattatā na kātabbā, cora­vadha­ka­pac­catthi­kesupi attanipi samasamā mettābhāvanā kātabbā, ‘kinti ime sattā averā abyāpajjā anīghā sukhī attānaṃ parihareyyun’ti. Idaṃ, mahārāja, rukkhassa tatiyaṃ aṅgaṃ gahetabbaṃ. Bhāsitampetaṃ, mahārāja, therena sāriputtena dhamma­senā­patinā—

‘Vadhake devadattamhi,
core aṅgulimālake;
Dhanapāle rāhule ca,
sabbattha samako munī’”ti.

Rukkhaṅgapañho pañcamo.