“Musalāni gahetvāna,
dhaññaṃ koṭṭenti māṇavā;
Puttadārāni posentā,
dhanaṃ vindanti māṇavā.

Karotha buddhasāsanaṃ,
yaṃ katvā nānutappati;
Khippaṃ pādāni dhovitvā,
ekamante nisīdatha;
Cetosa­matha­manu­yuttā,
karotha buddhasāsanaṃ”.

Tassā tā vacanaṃ sutvā,
paṭācārāya sāsanaṃ;
Pāde ­pak­khā­layit­vāna,
ekamantaṃ upāvisuṃ;
Cetosa­matha­manu­yuttā,
akaṃsu buddhasāsanaṃ.

Rattiyā purime yāme,
pubba­jāti­manus­sa­ruṃ;
Rattiyā majjhime yāme,
dibbacakkhuṃ visodhayuṃ;
Rattiyā pacchime yāme,
tamokhandhaṃ padālayuṃ.

Uṭṭhāya pāde vandiṃsu,
“katā te anusāsanī;
Indaṃva devā tidasā,
saṅgāme aparājitaṃ;
Purakkhatvā vihassāma,
tevijjāmha anāsavā”ti.

Itthaṃ sudaṃ tiṃsamattā therī bhikkhuniyo paṭācārāya santike aññaṃ byākariṃsūti.