“Canda­bhāgā­nadī­tīre,
vasāmi assame ahaṃ;
Suvaṇ­ṇa­miga­maddak­khiṃ,
carantaṃ vipine ahaṃ.

Mige cittaṃ pasādetvā,
lokajeṭṭhaṃ anussariṃ;
Tena cittappasādena,
aññe buddhe anussariṃ.

Abbhatītā ca ye buddhā,
vattamānā anāgatā;
Evamevaṃ virocanti,
migarājāva te tayo.

Catunnavutito kappe,
yaṃ saññamalabhiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
bud­dhasaññā­yidaṃ phalaṃ.

Sattavīse ito kappe,
eko āsiṃ mahīpati;
Araññasattho nāmena,
cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā nimittasaññako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Nimitta­sañña­kat­theras­sāpadā­naṃ pañcamaṃ.