“Kānanaṃ vanamogayha,
veḷuṃ chetvānahaṃ tadā;
Ālambanaṃ karitvāna,
saṃghassa adadaṃ ahaṃ.

Tena cittappasādena,
subbate abhivādiya;
Ālambanampi datvāna,
pakkāmiṃ uttarāmukho.

Catunnavutito kappe,
yaṃ daṇḍamadadiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
daṇḍa­dā­nassi­daṃ phalaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā daṇḍadāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Daṇḍa­dāyakat­theras­sāpadā­naṃ pañcamaṃ.