“Pabbhārakūṭaṃ nissāya,
anomo nāma tāpaso;
Assamaṃ sukataṃ katvā,
paṇṇasāle vasī tadā.

Siddhaṃ tassa tapo kammaṃ,
siddhipatto sake bale;
Saka­sāmañ­ña­vik­kanto,
ātāpī nipako muni.

Visārado sasamaye,
paravāde ca kovido;
Paṭṭho bhū­manta­likkhamhi,
uppātamhi ca kovido.

Vītasoko nirārambho,
appāhāro alolupo;
Lābhālābhena santuṭṭho,
jhāyī jhānarato muni.

Piyadassī nāma sambuddho,
aggo kāruṇiko muni;
Satte tāretukāmo so,
karuṇāya pharī tadā.

Bodhaneyyaṃ janaṃ disvā,
piyadassī mahāmuni;
Cakka­vāḷa­sahas­sampi,
gantvā ovadate muni.

Mamuddha­ri­tukāmo so,
mamassama­mupāgami;
Na diṭṭho me jino pubbe,
na sutopi ca kassaci.

Uppātā supinā mayhaṃ,
lakkhaṇā suppakāsitā;
Paṭṭho bhū­manta­likkhamhi,
­nak­khat­ta­pada­kovido.

Sohaṃ buddhassa sutvāna,
tattha cittaṃ pasādayiṃ;
Tiṭṭhanto vā nisinno vā,
sarāmi niccakālikaṃ.

Mayi evaṃ sarantamhi,
bhagavāpi anussari;
Buddhaṃ anussarantassa,
pīti me hoti tāvade.

Kālañca punarāgamma,
upesi maṃ mahāmuni;
Sampattepi na jānāmi,
ayaṃ buddho mahāmuni.

Anukampako kāruṇiko,
piyadassī mahāmuni;
Sañjānāpesi attānaṃ,
‘ahaṃ buddho sadevake’.

Sañjānitvāna sambuddhaṃ,
piyadassiṃ mahāmuniṃ;
Sakaṃ cittaṃ pasādetvā,
idaṃ vacanamabraviṃ.

‘Aññe pīṭhe ca pallaṅke,
āsandīsu nisīdare;
Tuvampi sabbadassāvī,
nisīda ratanāsane’.

Sabba­ra­ta­nama­yaṃ pīṭhaṃ,
nimminitvāna tāvade;
Piyadassissa munino,
adāsiṃ iddhinimmitaṃ.

Ratane ca nisinnassa,
pīṭhake iddhinimmite;
Kumbhamattaṃ jambuphalaṃ,
adāsiṃ tāvade ahaṃ.

Mama hāsaṃ janetvāna,
paribhuñji mahāmuni;
Tadā cittaṃ pasādetvā,
satthāraṃ abhivādayiṃ.

Piyadassī tu bhagavā,
lokajeṭṭho narāsabho;
Rata­nāsa­na­māsīno,
imā gāthā abhāsatha.

‘Yo me ratanamayaṃ pīṭhaṃ,
amatañca phalaṃ adā;
Tamahaṃ kittayissāmi,
suṇātha mama bhāsato.

Sattasattati kappāni,
devaloke ramissati;
Pañca­satta­tik­khat­tuñca,
cakkavattī bhavissati.

Dvattiṃ­sak­khat­tuṃ devindo,
devarajjaṃ karissati;
Padesarajjaṃ vipulaṃ,
gaṇanāto asaṅkhiyaṃ.

Soṇṇamayaṃ rūpimayaṃ,
pallaṅkaṃ sukataṃ bahuṃ;
Lohitaṅ­gamayañ­ceva,
lacchati ratanāmayaṃ.

Caṅkamantampi manujaṃ,
puñña­kamma­samaṅ­gi­naṃ;
Pallaṅkāni anekāni,
parivāressare tadā.

Kūṭāgārā ca pāsādā,
sayanañca mahārahaṃ;
Imassa cittamaññāya,
nibbattissanti tāvade.

Saṭṭhi nāgasahassāni,
sab­bā­laṅkā­ra­bhū­sitā;
Suvaṇṇakacchā mātaṅgā,
hema­kappa­na­vāsasā.

Ārūḷhā gāmaṇīyehi,
toma­raṅkusa­pāṇi­bhi;
Imaṃ paricarissanti,
ratna­pīṭhas­sidaṃ phalaṃ.

Saṭṭhi assasahassāni,
sab­bā­laṅkā­ra­bhū­sitā;
Ājānīyāva jātiyā,
sindhavā sīghavāhino.

Ārūḷhā gāmaṇīyehi,
illi­yācāpa­dhāri­bhi;
Tepimaṃ paricarissanti,
ratna­pīṭhas­sidaṃ phalaṃ.

Saṭṭhi rathasahassāni,
sab­bā­laṅkā­ra­bhū­sitā;
Dīpā athopi veyagghā,
sannaddhā ussitaddhajā.

Ārūḷhā gāmaṇīyehi,
cāpahatthehi vammibhi;
Pari­vāres­santimaṃ niccaṃ,
ratna­pīṭhas­sidaṃ phalaṃ.

Saṭṭhi dhenusahassāni,
dohaññā puṅgavūsabhe;
Vacchake janayissanti,
ratna­pīṭhas­sidaṃ phalaṃ.

Soḷasit­thi­sahas­sāni,
sab­bā­laṅkā­ra­bhū­sitā;
Vicit­ta­vatthā­bharaṇā,
āmuk­kama­ṇi­kuṇḍalā.

Aḷārapamhā hasulā,
susaññā tanumajjhimā;
Pari­vāres­santimaṃ niccaṃ,
ratna­pīṭhas­sidaṃ phalaṃ.

Aṭṭhārase kappasate,
gotamo nāma cakkhumā;
Tamandhakāraṃ vidhamitvā,
buddho loke bhavissati.

Tassa dassanamāgamma,
pabba­jis­sati­kiñ­cano;
Tosayitvāna satthāraṃ,
sāsa­nebhi­ramissati.

Tassa dhammaṃ suṇitvāna,
kilese ghātayissati;
Sabbāsave pariññāya,
nib­bā­yis­sati­nāsavo’.

Vīriyaṃ me dhuradhorayhaṃ,
yogak­khemā­dhi­vāhanaṃ;
Uttamatthaṃ patthayanto,
sāsane viharāmahaṃ.

Idaṃ pacchimakaṃ mayhaṃ,
carimo vattate bhavo;
Sabbāsavā parikkhīṇā,
natthi dāni punabbhavo.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā hemako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Hema­kat­theras­sāpadā­naṃ sattamaṃ.
Sattarasamaṃ bhāṇavāraṃ.