“Hima­van­tassā­vidūre,
yamako nāma pabbato;
Assamo sukato mayhaṃ,
paṇṇasālā sumāpitā.

Nārado nāma nāmena,
jaṭilo uggatāpano;
Catud­da­sasa­hassāni,
sissā paricaranti maṃ.

Paṭisallīnako santo,
evaṃ cintesahaṃ tadā;
‘Sabbo jano maṃ pūjeti,
nāhaṃ pūjemi kiñcanaṃ.

Na me ovādako atthi,
vattā koci na vijjati;
Anā­cari­yu­paj­jhāyo,
vane vāsaṃ upemahaṃ.

Upāsamāno yamahaṃ,
garucittaṃ upaṭṭhahe;
So me ācariyo natthi,
vanavāso niratthako.

Āyāgaṃ me gavesissaṃ,
garuṃ bhāvaniyaṃ tathā;
Sāvassayo vasissāmi,
na koci garahissati’.

Uttānakūlā nadikā,
supatitthā manoramā;
­Saṃsud­dha­pulinā­kiṇṇā,
avidūre mamassamaṃ.

Nadiṃ amarikaṃ nāma,
upagantvānahaṃ tadā;
Saṃvaḍḍhayitvā pulinaṃ,
akaṃ pulinacetiyaṃ.

Ye te ahesuṃ sambuddhā,
bhavantakaraṇā munī;
Tesaṃ etādiso thūpo,
taṃ nimittaṃ karomahaṃ.

Karitvā pulinaṃ thūpaṃ,
sovaṇṇaṃ māpayiṃ ahaṃ;
Soṇṇa­kiṅ­ka­ṇi­pupphāni,
sahasse tīṇi pūjayiṃ.

Sāyaṃ pātaṃ namassāmi,
vedajāto katañjalī;
Sammukhā viya sambuddhaṃ,
vandiṃ pulinacetiyaṃ.

Yadā kilesā jāyanti,
vitakkā gehanissitā;
Sarāmi sukataṃ thūpaṃ,
paccavekkhāmi tāvade.

Upanissāya viharaṃ,
satthavāhaṃ vināyakaṃ;
Kilese saṃvaseyyāsi,
na yuttaṃ tava mārisa.

Saha āvajjite thūpe,
gāravaṃ hoti me tadā;
Kuvitakke vinodesiṃ,
nāgo tuttaṭṭito yathā.

Evaṃ viharamānaṃ maṃ,
maccu­rājā­bhimad­datha;
Tattha kālaṅkato santo,
brahma­loka­ma­gaccha­haṃ.

Yāvatāyuṃ vasitvāna,
tidive upapajjahaṃ;
Asītikkhattuṃ devindo,
devaraj­ja­makāra­yiṃ.

Satānaṃ tīṇikkhattuñca,
cakkavattī ahosahaṃ;
Padesarajjaṃ vipulaṃ,
gaṇanāto asaṅkhiyaṃ.

Soṇṇa­kiṅ­ka­ṇi­pupphā­naṃ,
vipākaṃ anubhomahaṃ;
Dhātī­sata­sahas­sāni,
parivārenti maṃ bhave.

Thūpassa pariciṇṇattā,
rajojallaṃ na limpati;
Gatte sedā na muccanti,
suppabhāso bhavāmahaṃ.

Aho me sukato thūpo,
sudiṭṭhā marikā nadī;
Thūpaṃ katvāna pulinaṃ,
pattomhi acalaṃ padaṃ.

Kusalaṃ kattukāmena,
jantunā sāragāhinā;
Natthi khettaṃ akhettaṃ vā,
paṭipattīva sādhakā.

Yathāpi balavā poso,
aṇṇavaṃ taritussahe;
Parittaṃ kaṭṭhamādāya,
pakkhandeyya mahāsaraṃ.

Imāhaṃ kaṭṭhaṃ nissāya,
tarissāmi mahodadhiṃ;
Ussāhena vīriyena,
tareyya udadhiṃ naro.

Tatheva me kataṃ kammaṃ,
parittaṃ thokakañca yaṃ;
Taṃ kammaṃ upanissāya,
saṃsāraṃ samatikkamiṃ.

Pacchime bhave sampatte,
sukkamūlena codito;
Sāvatthiyaṃ pure jāto,
mahāsāle suaḍḍhake.

Saddhā mātā pitā mayhaṃ,
buddhassa saraṇaṃ gatā;
Ubho diṭṭhapadā ete,
anuvattanti sāsanaṃ.

Bodhipapaṭikaṃ gayha,
soṇṇa­thūpa­makāra­yuṃ;
Sāyaṃ pātaṃ namassanti,
sakyaputtassa sammukhā.

Uposathamhi divase,
soṇṇathūpaṃ vinīharuṃ;
Buddhassa vaṇṇaṃ kittentā,
tiyāmaṃ vītināmayuṃ.

Saha disvānahaṃ thūpaṃ,
sariṃ pulinacetiyaṃ;
Ekāsane nisīditvā,
arahat­ta­ma­pāpuṇiṃ.

Dvāvīsatimaṃ bhāṇavāraṃ.

Gavesamāno taṃ vīraṃ,
dhamma­senā­patid­dasaṃ;
Agārā nikkhamitvāna,
pabbajiṃ tassa santike.

Jātiyā sattavassena,
arahat­ta­ma­pāpuṇiṃ;
Upasampādayī buddho,
guṇamaññāya cakkhumā.

Dārakeneva santena,
kiriyaṃ niṭṭhitaṃ mayā;
Kataṃ me karaṇīyajja,
sakyaputtassa sāsane.

Sabba­vera­bhayā­tīto,
sabbasaṅgātigo isi;
Sāvako te mahāvīra,
soṇṇa­thū­passi­daṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā pulinathūpiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Pulina­thū­piyat­theras­sāpadā­naṃ aṭṭhamaṃ.