“Hima­van­tassā­vidūre,
hārito nāma pabbato;
Sayambhū nārado nāma,
rukkhamūle vasī tadā.

Naḷāgāraṃ karitvāna,
tiṇena chādayiṃ ahaṃ;
Caṅkamaṃ sodhayitvāna,
sayambhussa adāsahaṃ.

Tena kammena sukatena,
cetanā­paṇi­dhīhi ca;
Jahitvā mānusaṃ dehaṃ,
tāvatiṃ­sa­ma­gaccha­haṃ.

Tattha me sukataṃ byamhaṃ,
naḷa­kuṭi­ka­nimmitaṃ;
Saṭṭhi­yojana­mubbedhaṃ,
tiṃsa­yoja­na­vittha­taṃ.

Catuddasesu kappesu,
devaloke ramiṃ ahaṃ;
Ekasat­ta­tik­khat­tuñca,
devaraj­ja­makāra­yiṃ.

Catu­tiṃsa­tik­khat­tuñca,
cakkavattī ahosahaṃ;
Padesarajjaṃ vipulaṃ,
gaṇanāto asaṅkhiyaṃ.

Dhamma­pāsāda­māruyha,
sab­bākāra­varūpa­maṃ;
Yadicchakāhaṃ vihare,
sakyaputtassa sāsane.

Ekatiṃse ito kappe,
yaṃ kammamakariṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
naḷakuṭiyidaṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā naḷakuṭidāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Naḷa­kuṭi­dāyakat­theras­sāpadā­naṃ navamaṃ.