“Ito satasahassamhi,
kappe uppajji nāyako;
Sabbalokahito vīro,
padu­muttara­nā­mako.

Tadāhaṃ brāhmaṇo hutvā,
vissuto vedapāragū;
Divāvihāraṃ vicaraṃ,
addasaṃ lokanāyakaṃ.

Catusaccaṃ pakāsentaṃ,
bodhayantaṃ sadevakaṃ;
Vicitta­ka­thi­kā­naggaṃ,
vaṇṇayantaṃ mahājane.

Tadā muditacittohaṃ,
nimantetvā tathāgataṃ;
Nānārattehi vatthehi,
alaṅkaritvāna maṇḍapaṃ.

Nānārata­na­paj­jotaṃ,
sasaṃghaṃ bhojayiṃ tahiṃ;
Bhojayitvāna sattāhaṃ,
nānagga­ra­sa­bhoja­naṃ.

Nānācittehi pupphehi,
pūjayitvā sasāvakaṃ;
Nipacca pādamūlamhi,
taṃ ṭhānaṃ patthayiṃ ahaṃ.

Tadā munivaro āha,
­karu­ṇeka­rasā­sayo;
‘Passathetaṃ dijavaraṃ,
padumā­nana­locanaṃ.

Pīti­pāmoj­ja­bahulaṃ,
­samug­ga­tatanū­ruhaṃ;
Hāsamhi­ta­visā­lak­khaṃ,
mama sāsanalālasaṃ.

Patitaṃ pādamūle me,
ekā­vattha­sumāna­saṃ;
Esa pattheti taṃ ṭhānaṃ,
vicitta­ka­thi­kat­tanaṃ.

Satasahassito kappe,
okkā­kakula­sam­bhavo;
Gotamo nāma gottena,
satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādo,
oraso dhammanimmito;
Kumārakassapo nāma,
hessati satthu sāvako.

Vicit­ta­puppha­dussā­naṃ,
ratanānañca vāhasā;
Vicitta­ka­thi­kā­naṃ so,
aggataṃ pāpuṇissati’.

Tena kammena sukatena,
cetanā­paṇi­dhīhi ca;
Jahitvā mānusaṃ dehaṃ,
tāvatiṃ­sa­ma­gaccha­haṃ.

Paribbhamaṃ bhavābhave,
raṅgamajjhe yathā naṭo;
Sākhamigatrajo hutvā,
migiyā kucchimokkamiṃ.

Tadā mayi kucchigate,
vajjhavāro upaṭṭhito;
Sākhena cattā me mātā,
nigrodhaṃ saraṇaṃ gatā.

Tena sā migarājena,
maraṇā parimocitā;
Pariccajitvā sapāṇaṃ,
mamevaṃ ovadī tadā.

‘Nigrodhameva seveyya,
na sākha­mu­pasaṃ­vase;
Nigrodhasmiṃ mataṃ seyyo,
yañce sākhamhi jīvitaṃ’.

Tenānusiṭṭhā migayūthapena,
Ahañca mātā ca tathetare ca;
Āgamma rammaṃ tusitādhivāsaṃ,
Gatā pavāsaṃ sagharaṃ yatheva.

Puno kassapavīrassa,
atthamentamhi sāsane;
Āruyha selasikharaṃ,
yuñjitvā jinasāsanaṃ.

Idānāhaṃ rājagahe,
jāto seṭṭhikule ahuṃ;
Āpannasattā me mātā,
pabbaji anagāriyaṃ.

Sagabbhaṃ taṃ viditvāna,
deva­datta­mu­pāna­yuṃ;
So avoca ‘vināsetha,
pāpikaṃ bhikkhuniṃ imaṃ’.

Idānipi munindena,
jinena anukampitā;
Sukhinī ajanī mayhaṃ,
mātā ­bhik­khu­nu­passaye.

Taṃ viditvā mahīpālo,
kosalo maṃ aposayi;
Kumāra­pari­hārena,
nāmenāhañca kassapo.

Mahā­kassa­pa­māgamma,
ahaṃ kumārakassapo;
Vammikasadisaṃ kāyaṃ,
sutvā buddhena desitaṃ.

Tato cittaṃ vimucci me,
anupādāya sabbaso;
Pāyāsiṃ damayitvāhaṃ,
eta­dagga­ma­pāpuṇiṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā kumārakassapo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Kumāra­kas­sapat­theras­sāpadā­naṃ pañcamaṃ.
Catuvīsatimaṃ bhāṇavāraṃ.