“Padumuttaro nāma jino,
sabbalokavidū muni;
Ito satasahassamhi,
kappe uppajji cakkhumā.

Ovādako viññāpako,
tārako sabbapāṇinaṃ;
Desanākusalo buddho,
tāresi janataṃ bahuṃ.

Anukampako kāruṇiko,
hitesī sabbapāṇinaṃ;
Sampatte titthiye sabbe,
pañcasīle patiṭṭhapi.

Evaṃ nirākulaṃ āsi,
suññataṃ titthiyehi ca;
Vicittaṃ arahantehi,
vasībhūtehi tādibhi.

Rata­nānaṭ­ṭha­paññā­saṃ,
uggato so mahāmuni;
Kañ­canag­ghi­yasaṅkāso,
bāt­tiṃ­sa­va­ra­lak­khaṇo.

Vassa­sata­sahas­sāni,
āyu vijjati tāvade;
Tāvatā tiṭṭhamāno so,
tāresi janataṃ bahuṃ.

Tadāhaṃ haṃsavatiyā,
brāhmaṇo sādhusammato;
Upecca lokapajjotaṃ,
assosiṃ dhammadesanaṃ.

Tadā mahāparisatiṃ,
mahā­parisa­sāvakaṃ;
Ṭhapentaṃ etadaggamhi,
sutvāna mudito ahaṃ.

Mahatā parivārena,
nimantetvā mahājinaṃ;
Brāhmaṇānaṃ sahassena,
sahadāna­madāsa­haṃ.

Mahādānaṃ daditvāna,
abhivādiya nāyakaṃ;
Ekamantaṃ ṭhito haṭṭho,
idaṃ vacanamabraviṃ.

‘Tayi saddhāya me vīra,
adhikāraguṇena ca;
Parisā mahatī hotu,
nibbattassa tahiṃ tahiṃ’.

Tadā avoca parisaṃ,
gaja­gajji­ta­sus­saro;
Karavīkaruto satthā,
‘etaṃ passatha brāhmaṇaṃ.

Hemavaṇṇaṃ mahābāhuṃ,
kamalā­nana­locanaṃ;
Udaggatanujaṃ haṭṭhaṃ,
saddhavantaṃ guṇe mama.

Esa patthayate ṭhānaṃ,
sīhaghosassa bhikkhuno;
Anāgatamhi addhāne,
lacchase taṃ manorathaṃ.

Satasahassito kappe,
okkā­kakula­sam­bhavo;
Gotamo nāma gottena,
satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādo,
oraso dhammanimmito;
Kassapo nāma gottena,
hessati satthu sāvako’.

Ito dvenavute kappe,
ahu satthā anuttaro;
Anūpamo asadiso,
phusso lokagganāyako.

So ca sabbaṃ tamaṃ hantvā,
vijaṭetvā mahājaṭaṃ;
Vassate amataṃ vuṭṭhiṃ,
tappayanto sadevakaṃ.

Tadā hi bārāṇasiyaṃ,
rājā paccā ahumhase;
Bhātaromha tayo sabbe,
saṃvisaṭṭhāva rājino.

Vīraṅgarūpā balino,
saṅgāme aparājitā;
Tadā kupitapaccanto,
amhe āha mahīpati.

‘Etha gantvāna paccantaṃ,
sodhetvā aṭṭavībalaṃ;
Khemaṃ vijiritaṃ katvā,
puna dethāti bhāsatha’.

Tato mayaṃ avocumha,
yadi deyyāsi nāyakaṃ;
Upaṭṭhānāya amhākaṃ,
sādhayissāma vo tato.

Tato mayaṃ laddhavarā,
bhūmipālena pesitā;
­Nikkhit­ta­satthaṃ paccantaṃ,
katvā punarupacca taṃ.

Yācitvā sat­thu­paṭṭhā­naṃ,
rājānaṃ lokanāyakaṃ;
Munivīraṃ labhitvāna,
yāvajīvaṃ yajimha taṃ.

Mahagghāni ca vatthāni,
paṇītāni rasāni ca;
Senāsanāni rammāni,
bhesajjāni hitāni ca.

Datvā sasaṃghamunino,
­dham­me­nup­pādi­tāni no;
Sīlavanto kāruṇikā,
bhāva­nā­yuttamā­nasā.

Saddhā paricaritvāna,
mettacittena nāyakaṃ;
Nibbute tamhi lokagge,
pūjaṃ katvā yathābalaṃ.

Tato cutā santusitaṃ,
gatā tattha mahāsukhaṃ;
Anubhūtā mayaṃ sabbe,
buddha­pū­jāyi­daṃ phalaṃ.

Māyākāro yathā raṅge,
dassesi vikatiṃ bahuṃ;
Tathā bhave bhamantohaṃ,
videhādhipatī ahuṃ.

Guṇāceḷassa vākyena,
micchā­diṭṭhi­ga­tāsayo;
Narakaṃ maggamārūḷho,
rucāya mama dhītuyā.

Ovādaṃ nādiyitvāna,
brahmunā nāradenahaṃ;
Bahudhā saṃsito santo,
diṭṭhiṃ hitvāna pāpikaṃ.

Pūrayitvā visesena,
dasa kamma­pathā­nihaṃ;
Hitvāna dehamagamiṃ,
saggaṃ sabhavanaṃ yathā.

Pacchime bhave sampatte,
brahmabandhu ahosahaṃ;
Bārāṇasiyaṃ phītāyaṃ,
jāto vippamahākule.

Maccub­yādhi­jarā bhīto,
ogāhetvā mahāvanaṃ;
Nibbānaṃ padamesanto,
jaṭilesu paribbajiṃ.

Tadā dve bhātaro mayhaṃ,
pabbajiṃsu mayā saha;
Uruvelāyaṃ māpetvā,
assamaṃ nivasiṃ ahaṃ.

Kassapo nāma gottena,
uru­veḷa­nivāsiko;
Tato me āsi paññatti,
uruveḷakassapo iti.

Nadīsakāse bhātā me,
­nadīkas­sapa­sav­hayo;
Āsī sakāsanāmena,
gayāyaṃ gayākassapo.

Dve satāni kaniṭṭhassa,
tīṇi majjhassa bhātuno;
Mama pañca satānūnā,
sissā sabbe mamānugā.

Tadā upecca maṃ buddho,
katvāna vividhāni me;
Pāṭihīrāni lokaggo,
vinesi narasārathi.

Sahas­sa­pari­vārena,
ahosiṃ ehibhikkhuko;
Teheva saha sabbehi,
arahat­ta­ma­pāpuṇiṃ.

Te cevaññe ca bahavo,
sissā maṃ parivārayuṃ;
Sāsituñca samatthohaṃ,
tato maṃ isisattamo.

Mahā­pari­sabhā­vas­miṃ,
etadagge ṭhapesi maṃ;
Aho buddhe kataṃ kāraṃ,
saphalaṃ me ajāyatha.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā uruveḷakassapo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Uru­veḷakas­sapat­theras­sāpadā­naṃ aṭṭhamaṃ.